دستگیری حاج احمدی رهبر باند آدمكش پژاك در آلمان، بار دیگر عاقبت رقت انگیز تروریستهای ضداجتماع و بریده از مردم را به نمایش گذاشت. آنها در حقیقت جزیی از مایملك دولت كشوری هستند كه به آن گریخته اند كه به هر گونه ای كه دلشان بخواهد می توانند با آنها معامله كنند.
جالب این كه در طول ماه گذشته و با دستگیری دو تن از رهبران باندهای تروریستی - ریگی و حاج احمدی - زنگها برای رجوی به صدا در آمده و آینده اش را به وی یادآور شده اند.
علی ناظر مدیر سایت دیدگاه، پس از دستگیری حاج احمدی به صراحت به مجاهدین و سایر گروهها نسبت به چنین سرنوشتی هشدار می دهد:
« رهبران راه کارگر، حزب کمونیست کارگری و چریکها و ... و البته مجاهدین، در امان هستند. کسی به دنبال آنها نیست. خواب دیده اید، خیر باشد. خبر بدتر از این خیال های باطل است. نوبت این رهبران هم فراخواهد رسید - آسیاب به نوبت. »
مسعود رجوی هر كجا باشد، دولت آن كشور از حضورش مطلع است و به وقتش همان معاملهای را با وی خواهد كرد كه دولت فرانسه در سال 2003 با مریم رجوی كرد و فرار ِ فضاحت بارش از عراق و مخفی شدن را در دهكده ی اواز با دستگیری و ضبط اموالش آشكار ساخت.
طبیعی است كه بی اعتباری سیاسی مجاهدین، سوابق تروریستی و قرار داشتن نام رهبران آن در لیست سیاه اینترپل در هر زمان و موقعیتی كه كشورهای صاحب آنان صلاح بدانند شرایط بازداشت و استرداد آنان را فراهم خواهد ساخت، هم چنانكه تا كنون رهبران مجاهدین چهار بار در معرض این سرنوشت قرار گرفته اند:
- هنگامی كه فرانسه تصمیم به اخراج رجوی از خاك این كشور گرفت و رجوی فقط تنها حرفش این بود كه من را ارزان نفروشید. در آن زمان سازمان جاسوسی فرانسه وی را به عراق اعزام كرد تا در جنگ علیه ایران به خدمت صدام در آید.
- دورانی كه صدام به كویت حمله ور شده بود و قصد كشاندن ایران به اقدامات جنون آمیزش را داشت و پیشنهاد معامله و تحویل مجاهدین را ارائه داد كه ایران به آن اعتنایی نكرد.
- زمان اشغال عراق توسط آمریكا، وزارت خارجه این كشور به دنبال تحویل آنان به ایران و گرفتن امتیاز بود كه پنتاگون و جنگ طلبان مانع آن شدند.
- وقتی اتحادیه اروپا خواهان توقف فعالیتهای هسته ای ایران بود در مقابل یك بسته تشویقی به ایران ارائه داد كه شامل امتیازات مختلف سیاسی، اقتصادی و امنیتی بود. یكی از پیشنهاداتشان در حوزه ی امنیتی نگهداشتن مجاهدین در لیست گروههای تروریستی اتحادیه اروپا بود كه اگرچه رسماً این را مطرح می كردند اما در عمل وعده ی استرداد رهبری مجاهدین را نیز داده بودند.
به هر روی آنچه اهمیت دارد این است كه گروههای بی ریشه و بی هویتی مانند باند رجوی تا زمانی كه نفعی برای صاحبانشان داشته باشند مورد استفاده قرار می گیرند و هر لحظه كه صاحبان آنها بخواهند تحت عنوان تروریست و خرابكار دچار چنین عاقبتی می شوند؛ این سرنوشتی است كه خودشان رقم زده اند.
در مورد شخص رجوی اگرچه بارها به صاحبانش گفته است كه من را ارزان نفروشید و به این وسیله مانع استرداد و بازداشت خودش شده است، و از سویی پذیرفته است كه یك وسیله و ابزار در دست آنها بیش نیست، اما برای همیشه نخواهد توانست با بالا بردن نرخش این سرنوشت را به تعویق بیندازد و دیر یا زود نرخ برابرش تعیین و محاسبه خواهد شد.
